Do stołówki weszłam z wielkim rozmachem. Nie wiedziałam co mam pierwsze zrobić, byłam zdenerwowana. Natalie usiadła przy wolnym stoliku i jedząc zaczęła się ze mnie śmiać.
- hahaha ale ty jesteś durna... czemu nie zagadasz? - roześmiana zapytała,
- Oszalałaś?! Pytałam się niektórych w której jest klasie... jedyne co się dowiedziałam to, że jest o rok starszy - westchnęłam oburzona,
- To co? Chociaż... pewnie poczekaj, aż nigdy nie zrobi pierwszego kroku i będziecie się tak na siebie tylko gapić. Przecież po co coś więcej? - dalej się śmiała,
- Natalie, ale ja się boję. Nawet nie wiem, czy ja mu się podobam.. - odparłam załamanym głosem.
Po zjedzeniu lunchu rozmawiałyśmy jeszcze przez dłuższą chwilę. W pewnym momencie spostrzegłam dwie, znajome mi dziewczyny, które patrząc przez okno rozmawiały na temat "nowo poznanych kolegów".
- Hej, jestem Mia... powinnyście mnie pamiętać z kółka muzycznego - podeszłam lekko zdenerwowana,
- Ooo, hej, co u Ciebie? - odpowiedziały z uśmiechem na twarzy,
- Wszystko dobrze, ale mam do was jedno pytanie - wyjąkałam przygryzając lekko wargę,
- Co chcesz wiedzieć? - odparły entuzjastycznie,
- Kim są Ci "nowi" bliźniacy?,
- yy... A, chodzi Ci o Olivera i Kyle-a? Są o rok starsi... Kyle to ten krótko obcięty.. ten z grzywką to Oliver, bodajże, że nazywają się Newman.
Wszystko było jasne. Chłopak który zawrócił mi w głowie to starszy ode mnie Oliver Newman.
Leci na niego pełno lasek ze szkoły, a to akurat ja miałabym mu się podobać? Śmieszne. Po lekcjach, wychodziłyśmy z Natalie ze szkoły. Zatrzymałyśmy się na chwilę przy drzwiach, żeby przeczytać duże ogłoszenie wiszące na nich.
- Tak! Od środy rekolekcje! Nie będzie lekcji! - wykrzyknęłyśmy radośnie z przyjaciółką.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz