Gdyby tego było mało..

Do stołówki weszłam z wielkim rozmachem. Nie wiedziałam co mam pierwsze zrobić, byłam zdenerwowana. Natalie usiadła przy wolnym stoliku i jedząc zaczęła się ze mnie śmiać.
- hahaha ale ty jesteś durna... czemu nie zagadasz? - roześmiana zapytała,
- Oszalałaś?! Pytałam się niektórych w której jest klasie... jedyne co się dowiedziałam to, że jest o rok starszy - westchnęłam oburzona,
- To co? Chociaż... pewnie poczekaj, aż nigdy nie zrobi pierwszego kroku i będziecie się tak na siebie tylko gapić. Przecież po co coś więcej? - dalej się śmiała,
- Natalie, ale ja się boję. Nawet nie wiem, czy ja mu się podobam.. - odparłam załamanym głosem.
Po zjedzeniu lunchu rozmawiałyśmy jeszcze przez dłuższą chwilę. W pewnym momencie spostrzegłam dwie, znajome mi dziewczyny, które patrząc przez okno rozmawiały na temat "nowo poznanych kolegów".
- Hej, jestem Mia... powinnyście mnie pamiętać z kółka muzycznego - podeszłam lekko zdenerwowana,
- Ooo, hej, co u Ciebie? - odpowiedziały z uśmiechem na twarzy,
- Wszystko dobrze, ale mam do was jedno pytanie - wyjąkałam przygryzając lekko wargę,
- Co chcesz wiedzieć? - odparły entuzjastycznie,
- Kim są Ci "nowi" bliźniacy?,
- yy... A, chodzi Ci o Olivera i Kyle-a? Są o rok starsi... Kyle to ten krótko obcięty.. ten z grzywką to Oliver, bodajże, że nazywają się Newman.
Wszystko było jasne. Chłopak który zawrócił mi w głowie to starszy ode mnie Oliver Newman.
Leci na niego pełno lasek ze szkoły, a to akurat ja miałabym mu się podobać? Śmieszne. Po lekcjach, wychodziłyśmy z Natalie ze szkoły. Zatrzymałyśmy się na chwilę przy drzwiach, żeby przeczytać duże ogłoszenie wiszące na nich.
- Tak! Od środy rekolekcje! Nie będzie lekcji! - wykrzyknęłyśmy radośnie z przyjaciółką.

Bo weekend jest do odpoczynku..

Lekcje tego dnia mijały bardzo wolno, a mimo mojej silnej woli już ich nie spotkałam. Na szczęście był już piątek i można było odpocząć od szarej rzeczywistości. Na ten weekend zaprosiłam do siebie Natalie. Umówiłyśmy się, że będzie u mnie spać, a w sobotę wieczorem pójdziemy do kina.
Weekend minął bardzo szybko. Spędziłam go bardzo śmiesznie. Razem zawsze mamy wielkie głupawki i cały czas się śmiejemy, ale jedna sprawa cały czas tkwiła mi gdzieś w głowie i nie mogłam o niej zapomnieć... On. Tajemniczy przystojniak ze szkoły. W poniedziałek znowu to samo. O 7:50 budzik i doskonale mi znany głos mojej mamy.
- Mia! Wstawaj! Ubierz się i zejdź na śniadanie... naleśniki prawie gotowe! - wołała w pośpiechu,
- Już chwileczkę! - odpowiedziałam zaspałym głosem.
Wyczłapałam się z łóżka, niechlujnie je pościeliłam, na nogi założyłam ciepłe skarpety, które leżały akurat w jego pobliżu  i powoli zeszłam po schodach.
- Trzymaj skarbie.. masz twoje ulubione z czekoladą i malinami - powiedziała uradowana mama,
- Dziękuję mamuś! Kocham Cię - odpowiedziałam szczęśliwa
- I jak Ci minął ostatni tydzień? - zapytała,
- yyy.. dobrze, dobrze, nic specjalnego - zdziwiona odpowiedziałam.
Po śniadaniu z powrotem weszłam na górę, ubrałam się, umyłam, nałożyłam lekki makijaż i zeszłam na dół gotowa do wyjścia.
- Idź Mia, weź klucze i wsiadaj już do auta.. - mówiła w pośpiechu,
- Okejj idę już.. - odsapnęłam.
Droga do szkoły trwała zaledwie 5 minut. Posłuchałyśmy z mamą jednej z moich ulubionych piosenek "The Big Bang" - Rock Mafia. W szkole lekcje mijały w miarę szybko, nie było nic nadzwyczajnego. Na długiej przerwie poszłam na lunch. W drodze do stołówki spostrzegłam dwie znajome twarze. To byli oni. Jeden z nich miał krótko obcięte włosy, postawione w górę, bardziej pociągłą twarz i "zjarane" oczy. Natomiast chłopak, który ostatnio patrzył mi w oczy był bardziej proporcjonalny, miał dłuższe włosy i charakterystyczną grzyweczkę ułożoną w lewą stronę. Oboje byli ciemnookimi brunetami. Wokół nich krążyło parę dziewczyn. Spojrzałam na jednego z nich i powtórzyła się sytuacja sprzed dwóch dni. Te same oczy wpatrujące się głęboko w moje i lekko zarysowany uśmiech. Momentalnie odwróciłam się i poszłam w stronę stołówki.

Mam na imię...

Mam na imię Mia. Mia Moonbeary. W marcu skończę 16 lat. Pochodzę ze stosunkowo małego miasteczka na Florydzie. Wszystko zaczęło się ponad 2 lata temu. Skończyło się nagle, ale jak to mówią "Historia lubi się powtarzać". Owszem lubi, ale najwidoczniej nie Ci sami aktorzy grają główne role.

Byłam wtedy w 7 klasie High School. Tego dnia czułam, że coś się wydarzy, że nie będzie to taki zwyczajny dzień. Nauka, przerwa, nauka, przerwa, pójście do domu, i tak w kółko. Jak co każdą przerwę, stałam z koleżankami na szkolnym korytarzu i plotkowałyśmy. W pewnym momencie poczułam dziwny, przeszywający moje ciało chłód. Odwróciłam się w kierunku drzwi i zamarłam. Do naszej szkoły weszło dwóch niezbyt wysokich, dobrze zbudowanych i bardzo przystojnych bliźniaków. Jeden z nich odwrócił się, spojrzał mi głęboko w oczy i się uśmiechnął, po czym poszedł z bratem i mamą do sekretariatu. Od razu usłyszałam piski i chichoty dziewczyn za moimi plecami.

- Boże Mia, on się uśmiechnął! - wykrzyknęła Lauren,

- Nie.. to na pewno było do jakiejś innej, ładniejszej laski - skinęłam głową w kierunku dziewczyn,

- Dziewczyno co ty pieprzysz?! Nie dość, że się na Ciebie spojrzał jakby chciał Cię zjeść, to jeszcze się uśmiechnął - oburzyła się radośnie Natalie,

- No.. może, nie wiem - odpowiedziałam ze zdumieniem w głosie,

- Dobra, wracając do tematu. Ale ona miała dzisiaj dziwną fryzurę... - odetchnęła Amy.

Moje serce waliło jak głupie, a ja byłam szczęśliwa, przerażona i podekscytowana  w jednym!