Ważne !

Hej :)
Piszę ten post żeby Was przeprosić za to jak długo mnie nie było
ale z pewnych powodów po prostu nie mogłam pisać ;)

Chciałabym Was poinformować również, że pracuję nad nowym blogiem
któremu będę starała się teraz poświęcić wolny czas.
Na moim oddzielnym blogu napisałam już, że
nie mam w tym momencie ani weny, ani czasu na pisanie tego opowiadania.
Nie chcę żebyście mnie źle zrozumieli tylko, jeżeli
chcę coś dla Was pisać to nie mogę tego pisać od "czapy"
chcę to za każdym razem przemyśleć i napisać tak,
aby Wam się podobało.
Nie mam zamiaru opuszczać bloga na zawsze !!!

Jak na tą chwilę oficjalnie zawieszam ten blog
do czasu wakacji.
Może się okazać, że wrócę tu szybciej ale mogę też
wrócić później.
Zobaczymy jak się sprawy potoczą :D

Trzymajcie się przez ten czas cieplutko !!
Do zobaczenia :*

Gdyby tego było mało..

Do stołówki weszłam z wielkim rozmachem. Nie wiedziałam co mam pierwsze zrobić, byłam zdenerwowana. Natalie usiadła przy wolnym stoliku i jedząc zaczęła się ze mnie śmiać.
- hahaha ale ty jesteś durna... czemu nie zagadasz? - roześmiana zapytała,
- Oszalałaś?! Pytałam się niektórych w której jest klasie... jedyne co się dowiedziałam to, że jest o rok starszy - westchnęłam oburzona,
- To co? Chociaż... pewnie poczekaj, aż nigdy nie zrobi pierwszego kroku i będziecie się tak na siebie tylko gapić. Przecież po co coś więcej? - dalej się śmiała,
- Natalie, ale ja się boję. Nawet nie wiem, czy ja mu się podobam.. - odparłam załamanym głosem.
Po zjedzeniu lunchu rozmawiałyśmy jeszcze przez dłuższą chwilę. W pewnym momencie spostrzegłam dwie, znajome mi dziewczyny, które patrząc przez okno rozmawiały na temat "nowo poznanych kolegów".
- Hej, jestem Mia... powinnyście mnie pamiętać z kółka muzycznego - podeszłam lekko zdenerwowana,
- Ooo, hej, co u Ciebie? - odpowiedziały z uśmiechem na twarzy,
- Wszystko dobrze, ale mam do was jedno pytanie - wyjąkałam przygryzając lekko wargę,
- Co chcesz wiedzieć? - odparły entuzjastycznie,
- Kim są Ci "nowi" bliźniacy?,
- yy... A, chodzi Ci o Olivera i Kyle-a? Są o rok starsi... Kyle to ten krótko obcięty.. ten z grzywką to Oliver, bodajże, że nazywają się Newman.
Wszystko było jasne. Chłopak który zawrócił mi w głowie to starszy ode mnie Oliver Newman.
Leci na niego pełno lasek ze szkoły, a to akurat ja miałabym mu się podobać? Śmieszne. Po lekcjach, wychodziłyśmy z Natalie ze szkoły. Zatrzymałyśmy się na chwilę przy drzwiach, żeby przeczytać duże ogłoszenie wiszące na nich.
- Tak! Od środy rekolekcje! Nie będzie lekcji! - wykrzyknęłyśmy radośnie z przyjaciółką.

Bo weekend jest do odpoczynku..

Lekcje tego dnia mijały bardzo wolno, a mimo mojej silnej woli już ich nie spotkałam. Na szczęście był już piątek i można było odpocząć od szarej rzeczywistości. Na ten weekend zaprosiłam do siebie Natalie. Umówiłyśmy się, że będzie u mnie spać, a w sobotę wieczorem pójdziemy do kina.
Weekend minął bardzo szybko. Spędziłam go bardzo śmiesznie. Razem zawsze mamy wielkie głupawki i cały czas się śmiejemy, ale jedna sprawa cały czas tkwiła mi gdzieś w głowie i nie mogłam o niej zapomnieć... On. Tajemniczy przystojniak ze szkoły. W poniedziałek znowu to samo. O 7:50 budzik i doskonale mi znany głos mojej mamy.
- Mia! Wstawaj! Ubierz się i zejdź na śniadanie... naleśniki prawie gotowe! - wołała w pośpiechu,
- Już chwileczkę! - odpowiedziałam zaspałym głosem.
Wyczłapałam się z łóżka, niechlujnie je pościeliłam, na nogi założyłam ciepłe skarpety, które leżały akurat w jego pobliżu  i powoli zeszłam po schodach.
- Trzymaj skarbie.. masz twoje ulubione z czekoladą i malinami - powiedziała uradowana mama,
- Dziękuję mamuś! Kocham Cię - odpowiedziałam szczęśliwa
- I jak Ci minął ostatni tydzień? - zapytała,
- yyy.. dobrze, dobrze, nic specjalnego - zdziwiona odpowiedziałam.
Po śniadaniu z powrotem weszłam na górę, ubrałam się, umyłam, nałożyłam lekki makijaż i zeszłam na dół gotowa do wyjścia.
- Idź Mia, weź klucze i wsiadaj już do auta.. - mówiła w pośpiechu,
- Okejj idę już.. - odsapnęłam.
Droga do szkoły trwała zaledwie 5 minut. Posłuchałyśmy z mamą jednej z moich ulubionych piosenek "The Big Bang" - Rock Mafia. W szkole lekcje mijały w miarę szybko, nie było nic nadzwyczajnego. Na długiej przerwie poszłam na lunch. W drodze do stołówki spostrzegłam dwie znajome twarze. To byli oni. Jeden z nich miał krótko obcięte włosy, postawione w górę, bardziej pociągłą twarz i "zjarane" oczy. Natomiast chłopak, który ostatnio patrzył mi w oczy był bardziej proporcjonalny, miał dłuższe włosy i charakterystyczną grzyweczkę ułożoną w lewą stronę. Oboje byli ciemnookimi brunetami. Wokół nich krążyło parę dziewczyn. Spojrzałam na jednego z nich i powtórzyła się sytuacja sprzed dwóch dni. Te same oczy wpatrujące się głęboko w moje i lekko zarysowany uśmiech. Momentalnie odwróciłam się i poszłam w stronę stołówki.

Mam na imię...

Mam na imię Mia. Mia Moonbeary. W marcu skończę 16 lat. Pochodzę ze stosunkowo małego miasteczka na Florydzie. Wszystko zaczęło się ponad 2 lata temu. Skończyło się nagle, ale jak to mówią "Historia lubi się powtarzać". Owszem lubi, ale najwidoczniej nie Ci sami aktorzy grają główne role.

Byłam wtedy w 7 klasie High School. Tego dnia czułam, że coś się wydarzy, że nie będzie to taki zwyczajny dzień. Nauka, przerwa, nauka, przerwa, pójście do domu, i tak w kółko. Jak co każdą przerwę, stałam z koleżankami na szkolnym korytarzu i plotkowałyśmy. W pewnym momencie poczułam dziwny, przeszywający moje ciało chłód. Odwróciłam się w kierunku drzwi i zamarłam. Do naszej szkoły weszło dwóch niezbyt wysokich, dobrze zbudowanych i bardzo przystojnych bliźniaków. Jeden z nich odwrócił się, spojrzał mi głęboko w oczy i się uśmiechnął, po czym poszedł z bratem i mamą do sekretariatu. Od razu usłyszałam piski i chichoty dziewczyn za moimi plecami.

- Boże Mia, on się uśmiechnął! - wykrzyknęła Lauren,

- Nie.. to na pewno było do jakiejś innej, ładniejszej laski - skinęłam głową w kierunku dziewczyn,

- Dziewczyno co ty pieprzysz?! Nie dość, że się na Ciebie spojrzał jakby chciał Cię zjeść, to jeszcze się uśmiechnął - oburzyła się radośnie Natalie,

- No.. może, nie wiem - odpowiedziałam ze zdumieniem w głosie,

- Dobra, wracając do tematu. Ale ona miała dzisiaj dziwną fryzurę... - odetchnęła Amy.

Moje serce waliło jak głupie, a ja byłam szczęśliwa, przerażona i podekscytowana  w jednym!